Pożegnanie mgr inż. Małgorzaty Sternickiej-Kantor
Małgorzata Maria Sternicka-Kantor (3 marca 1949 – 15 maja 2025). Od 1968 roku z pasją przepracowała ponad 50 lat w Politechnice Warszawskiej. Wieloletnia pracownik badawczo-techniczna Instytutu Systemów Inżynierii Środowiska na Wydziale Inżynierii Sanitarnej i Wodnej oraz na Wydziale Inżynierii Środowiska. Specjalistka w dziedzinie inżynierii sanitarnej i środowiska, ze szczególnym uwzględnieniem zagadnień zanieczyszczeń chemicznych w gruntach, wodach i powietrzu. W 1968 roku ukończyła Technikum Chemiczne w Piastowie w specjalności chemik – analityk. W tym samym roku otrzymuje angaż na stanowisko technik – chemik w Katedrze Chemii Sanitarnej Wydziału Inżynierii Sanitarnej i Wodnej PW. W 1971 roku podejmuje studia wyższe zawodowe w trybie wieczorowym na WISiW PW w zakresie inżynierii środowiska, specjalność: zaopatrzenie w wodę i unieszkodliwianie ścieków i odpadów, które kończy w 1975 roku stopniem inżyniera środowiska. Pozwala jej to w 1976 roku przejść na stanowisko specjalisty dydaktyczno-badawczego w zakresie prac związanych z badaniami naukowymi i wdrożeniowymi oraz działalnością dydaktyczną w Instytucie Inżynierii Środowiska. W 1980 roku kończy drugi stopień studiów na WISiW, uzyskując tytuł magistra inżyniera inżynierii środowiska. Od połowy lat 80. XX wieku pracuje w Zespole Ochrony Gleb pod kierownictwem dr inż. Wiesława Skorupskiego. Od 1989 do 2007 roku pracuje na stanowisku starszego specjalisty w Zespole Ochrony Powierzchni Ziemi w Zakładzie Ochrony Środowiska Miejskiego PW, gdzie zajmuje się m.in. badaniem środowiska gruntowo-wodnego, ze szczególnym uwzględnieniem zagadnień w kontekście chemii analitycznej. Przez ponad dwadzieścia lat realizuje bardzo liczne badania terenowe pod kierunkiem dr hab. inż. Andrzeja Kuliga, dotyczące ocen oddziaływania na środowisko różnego rodzaju obiektów i instalacji, zwłaszcza w zakresie gospodarki ściekowej (m.in. pompownie, oczyszczalnie ścieków, instalacje do przeróbki osadów) i gospodarki odpadami (w tym składowiska, kompostownie, zakłady termicznego przetwarzania odpadów). Dodatkowo wykonuje badania zanieczyszczeń chemicznych powietrza (oznaczenie m.in. siarkowodoru, amoniaku i CO2). Zawsze dokładna, dociekliwa i terminowa. Stawiająca pytania i starająca się szukać na nie odpowiedzi. Była m.in. bardzo zaangażowana w realizację wieloletniego programu badań monitoringowych wód podziemnych na rzecz Huty Ostrowiec w Ostrowcu Świętokrzyskim. Odchodzi na emeryturę w 2007 roku, jednak przez kolejnych trzynaście lat (do 2020 roku) aktywnie wspiera działalność badawczo-dydaktyczną Zespołu OPZ, uczestnicząc w dydaktyce, w tym w pracach terenowych ze studentami i projektach realizowanych w Katedrze Ochrony i Kształtowania Środowiska (współpracując bezpośrednio z dr hab. inż. Agnieszką Pusz, prof. uczelni). Projekty te dotyczyły m.in. rekultywacji terenu byłego składowiska odpadów przemysłowych w Krzemionkach Opatowskich (2009–2014), badań zawartości trichloroetenu i tetrachloroetenu w wodach podziemnych w rejonie ujęć Celsa „Huta Ostrowiec” (2011), analizy porealizacyjnej inwestycji zlokalizowanych na terenie Zakładu „Czajka” w Warszawie w aspekcie ich oddziaływania na środowisko gruntowe (2015), opinii w sprawie przyczyn i stopnia degradacji Parku wokół domu urodzenia Fryderyka Chopina w Żelazowej Woli (2015), gdzie pod kierunkiem dr hab. inż. Agnieszki Pusz, prowadziła badania gleboznawcze mające na celu identyfikację zmian w środowisku glebowym wpływających na zamieranie drzew, opinii w sprawie składowania i zagospodarowania odpadów na działce w Cząstkowie oraz ich wpływu na środowisko (2016), badań monitoringowych gleby i ziemi na terenie odwiertu poszukiwawczego gazu z łupków w Wysinie (2016), badania środowiska gruntowo-wodnego na terenie Stacji Paliw PKN Orlen S.A. (2017–2019), badań i oceny zanieczyszczeń środowiska gruntowego w rejonie stacji C08 II linii metra (2017) oraz II etapu budowy metra odcinka wschodnio-północnego i odcinka zachodniego (2020). Wybitna specjalistka z zakresu chemii analitycznej – uśmiechnięta, zawsze chętna do pomocy, serdeczna Koleżanka. Jej wkład w rozwój powstałego przed czterdziestu laty Zespołu Ochrony Powierzchni Ziemi oraz we wdrożenie dobrych praktyk w Laboratorium OPZ w zakresie badań chemicznych w inżynierii środowiska jest nieoceniony.
